Miguel is sinds jaar en dag de co-leader van Martinez-Move. Deze groep is (inter)nationaal zeer succesvol geweest. Vanaf haar oprichting is Martinez-Move een van de belangrijke groepen op het gebied van de cross-over van jazz en dance. Inmiddels wordt Martinez-Move met het New Cool Collective beschouwd als de belangrijkste exponenten van de Nu Jazz. Internationaal hebben zij de eerste prijs gewonnen in het jazzfestival van Getxco (San Sebastian), een succesvolle tour door Andalusië gedaan en gespeeld op het North Sea Jazz Festival Cape Town 2002.

Juan maakt sinds 1996 deel uit van het Jazzorchestra of the Concertgebouw. In die periode heeft het orkest zich ontwikkeld tot een van de beste Big-Bands van Nederland, waar talloze internationale solisten te gast zijn geweest en waarmee vele zeer succesvolle concerten in binnen en buitenland zijn gegeven. Daarnaast is Juan co leader van het Juan Martinez/Nils van Haften Kwintet. Met deze groep richten de muzikanten (waaronder John Engels, Rob van Bavel en Misha Mengelberg) zich op meer weerbarstige muzikale structuren en grillige vormen. Deze groep heeft onder kenners inmiddels een goede reputatie en is door pers en publiek zeer goed ontvangen.






loshermanosmartinez


Recentie North Sea Jazzfestival 2006

Los hermanos Martinez. Achter deze exotische naam gaan twee Nederlandse broers schuil, de saxofonisten Juan en Miguel Martinez. Met pianist Rob van Bavel, die bij vlagen lijkt te spelen met drie handen, klinkt er mooie meerstemmige muziek, die dankzij drummer John Engels nog bijzonder swingend is ook. Juan en Miguel trekken beiden al jaren hun eigen pad in uiteenlopende groepen, maar samen blijken zij in staat om de experimenten tot leven te wekken van een illuster duo als Warne Marsh en Lee Konitz. Door te kiezen voor de hoge sopraansax en de laag knorrende bariton wordt het tweestemmige effect van deze muziek op gedurfde wijze uitvergroot. Los Hermanos Martinez moeten daarom nog eens in de herkansing, het is zeer de moeite waard om deze groep nog eens in twee of drie sets aan het werk te zien.

Kinda Muzik Remco Takken


Spaans temperament van Los Hermanos Martinez
vrijdag 8 december 2006, Kraaij & Balder, Eindhoven

De de gebroeders Juan en Miguel Martinez hadden het vanavond aardig voor elkaar. En het werd een concert waar verschillende roots organisch samensmolten en tot klinken werden gebracht. Een uitbundig Spaans jazzfeestje in het goed bevolkte café Kraaij & Balder. De heren Martinez hebben daarvoor dan ook goede garanties in hun kwintet met pianist Rob van Bavel, bassist Johan Plomp (hij verving vaste bassist Jeroen Vierdag) en drummer John Engels.


Het programma bestond een amalgaam van post-bebop, modale jazz en Spaanse folk als Flamengo met diverse palos (stijlen) en Cante Jondo (zware zang), die aan de flamenco ten grondslag lag. Deze rol was uiteraard op het lijf geschreven van Juan Martinez op baritonsax, terwijl Miguel virtuoos op alt- of sopraansax en Rob van Bavel de zo karakte-ristieke melismen Parkeriaans vertolkten. Tenslotte zorgde John Engels op onontkoombare wijze voor het Spaanse temperament. Iedereen was het erover eens: de drummer stak in excellente vorm! Hij anticipeerde en inspireerde met zijn spel en als een vurige gitano deelde hij gepassioneerde klappen uit of plaatste relevante punten, komma's en accenten bij de improvisaties van zijn medespelers.



De magie van de genen van de gebroeders zorgden voor homogeen samenspel en beider muzikaliteit deed de rest. Van Bavel wist ook in dit gezelschap weer zijn weg te vinden met verrukkelijk spel en tekende ook voor de compositie 'Los Hermanos'. Met Miguels 'Blues Call' was het dertien minuten
cookin' swingtime. Men zegt dat goede flamenco-zangers, -gitaristen of -dansers volgens de flamencotraditie gegrepen worden door een bovennatuurlijke inspiratie die 'duende' genoemd wordt. "Deze kracht maakt zich kenbaar door een geconcentreerde uitvoering van een lied of dans waarbij de expressie en zeggingskracht zo groot is, dat de artiesten maar ook hun luisteraars in een vorm van extase raken". Ten dele was dit ook het geval bij dit concert, zeker waar het expressie en zeggingskracht betrof.


Stukken van de meester van de flamencojazz pianist/componist Chano Dominguez uit Cadiz (ook de geboorteplaats van vader Martinez) als 'Mr. Ci', 'El Toro Y La Luna' en 'Tangos De Garraf' kregen gloedvolle uitvoeringen. Het repertoire was qua complexheid en ritmiek zeker geen eitje voor invaller bassist Johan Plomp. Maar gezien zijn status kon het niet anders dan dat hij uitstekend partij gaf. Magistraal was de uitvoering van saxofonist/
componist Perico Sambeats' 'De Aqui P’Alla' met Miguel op sopraansax en Plomp met sterk basspel. Sambeats nam in de negentiger jaren enkele albums op met Brad Mehldau. Niet bepaald een pianist waarbij je Spaans temperament veronderstelt. Die Spaanse peper zat wel in het temperamentvol en juichend pianospel van Van Bavel.


Los Hermanos Martinez: een kwintet om gehoord te worden zonder spijt.

www.draaiomjeoren.com


bulgmartinez


Op zaterdag 17 maart j.l. waren Juan en Miguel Martinez hoofdgasten op het Etno-Jazz festival in Pomporovo (Bulgarije). Zij speelden daar hun eigen op Flamenco geïnspireerde muziek met een Bulgaars trio bestaande uit Christo Yotzov (drs.) Rumen Toskov (toetsen) en Veselin Veselinov Eko (bass.). Naast dit concert, dat werd beschouwd als het hoogtepunt van het festival speelden de musici een dag later in de Swinging Hall in Sophia. Bij beide concerten was het opvallend hoe moeiteloos de verschillende musici elkaar vonden en werd eens te meer duidelijk hoe internationaal de taal van Jazz muziek is.


VIDEO'S:

Tangos de Garraf en Tio Petila